Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Ο κ. Κόπολλα απο τη Φανταστικούπολη


Είναι τρομερός ο Κόπολλα. Εφτασε στην αίθουσα του ιδρύματος Κακογιάννη σχεδόν στην ώρα του. Στην είσοδο του ιδρύματος τον περίμεναν διάφοροι τρόφιμοι να τον υποδεχτούν. Μεταξύ άλλων και ο Χάχας Ντάβλας. Πολυεθνικός πιαρίστας. Δίπλα στον Χάχα ο Λάμπης Ταγματάρχης, να μοιάζει περισσότερο με υπολοχαγο μπροστά στον Ντάβλα. Να συνωστίζονται όλοι στην πόρτα. Στο κέντρο ο Ντάβλας.

Όταν μπήκαμε στην αίθουσα και λίγο μετά μπήκε και ο Κόπολλα, κατάλαβα ότι πάλι καλά που ήταν ο Ντάβλας. Και δεν ήταν η Πετρούλα, που θα ήταν αξιότερος ενδεχομένως και από τον Ντάβλα αντιπρόσωπος των υπόλοιπων τροφίμων που συνέχισαν να μπαίνουν στην αίθουσα αφου ο Κ. ειχε μπει, κάτσει, άρχισει να μιλάει. Που δεν ξέρουν να κλείνουν κινητό και στόμα όταν είναι στο σινεμά, στο θέατρο, σε αίθουσα σεμιναρίου, σε γάμους, σε κηδείες. Κοιτάω γύρω μου. Κανένας γνωστός. Μόνο τρεις φίλοι δημοσιογράφοι και κινηματογραφόφιλοι. Λέω αυτό θα φταίει. Δεν ήταν εκει μόνο άνθρωποι του σινεμά. Γι αυτό και ακούς χαβούζα.

Πάλι λάθος... Θυμάμαι και την αμέσως προηγούμενη μέρα. Που στις μικρού μήκους στο Τριανόν γνωστός σκηνοθέτης, καλό παιδί, κλπ, κλπ, θεωρούσε υποχρέωση του να μιλάει σε κανονικό, καθημερινό τόνο με τους διπλανούς του. Χωρίς να παίρνει απο λόγια. Χωρίς να ξέρει ότι όταν η ταινία μας φαίνεται παπαριά, φεύγουμε. Όχι για να εξασκήσουμε τους καλούς μας τρόπους. Για να μην είμαστε γουρούνια. Και ναι η μικρού μήκους ήταν παπαριά...

Όχι και ο Κ. όμως. Έκατσε εκεί, και αν και τον κούρασε ο Μικελίδης με την πρώτη βαρετή ερώτηση, συνέχισε να απαντά πλούσια μέχρι και την τελευταία βαρετή ερώτηση. Μας είπε για τις ταινίες που έκανε και αυτές που θέλει να κάνει, για το πόσο το θέατρο είναι η βάση του σινεμά, πόσο αν δεν μπορεί ο σκηνοθέτης να οδηγήσει τον ηθοποιο δεν θα κάνει ποτέ κάτι που να μοιάζει όντως με ταινία , για την ιδιοκτησία που δεν μπορεί να υπάρξει στην τέχνη και τις θεατρικές ασκήσεις που κανει ο ίδιος με τα παιδιά του στη Νάπα Βάλλεϋ. Αφού μας μίλησε 2 ώρες, η κα Bούλα που απ'ότι μαθαίνω είναι το Τοτέμ του ΕΚΚ ειδοποίησε τον Νίνο απο το μικρόφωνο-ψείρα στο πέτο του, και μαζί και όλους εμάς, ότι τα καναπεδάκια θα κρύωναν. Ο Κ. έφυγε απο την πίσω πόρτα της αίθουσας, με τις 2χρωμες κάλτσες του, 3 μέρες αφού είχε χάσει τον αγαπημένο του αδερφό.

Ο Κ. της Αποκάλυψης, του Νονού και των προσωπικών ταινιών έφυγε απο την πίσω πόρτα. Και μας άφησε στο ελληνικό σινεμά με τους σκηνοθέτες που μιλάνε εκκωφαντικά στον διπλανό τους.

1 σχόλιο:

  1. ...πέρνα μια βόλτα από το blog της Madame...Bouche που του υπέβαλε το σχετικό ερώτημα, η οποία θα στα πει χαρτί και καλαμαρ(ακ)ι όλα τα τεκταινόμενα της επίσκεψης του αγαπημένου Francis στην χώρα του Χάχα Ντάβλα [υπαρκτό πρόσωπο]

    Και εμένα μου έσπασαν τ' αρχίδια [σικ!] οι χαριτωμένοι κύριοι και κυρίες που έκαναν χάρη στον Coppola και τον άφηναν να μιλάει όσο αυτοί κατευθύνονταν στις θέσεις τους. Όσο για τον φίλο σου σκηνοθέτη - καλό παιδί κλπ, μη τον πετύχω πουθενά! Ειδικά στο Τριανόν που συχνάζει η Ομάδα :-B

    ΑπάντησηΔιαγραφή